Dziś przypada trzecia niedziela Wielkanocy. Przeżywamy okres radości płynącej z doświadczenia mocy Chrystusa Zmartwychwstałego. Ta moc uzdalnia nas do kochania innych i tworzenia z nimi autentycznej wspólnoty – komunii. Okres od zmartwychwstania do wniebowstąpienia Pan Jezus poświęcił tym, których najbardziej umiłował. Spróbujmy wejść do tego grona, poczujmy się zaproszeni do bliskiego przebywania ze Zmartwychwstałym, które najlepiej realizuje się przez nasz pełny udział w Eucharystii.

Dziś przypada Niedziela Miłosierdzia Bożego. Śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa najdobitniej przekonują nas o tym, że Bóg jest miłością, że potrafi jedynie kochać i przebaczać. Jako Kościół, napełnieni paschalną radością, mamy teraz tylko jedno zadanie: głosić i uobecniać miłosierdzie Boga objawione w Jezusie Chrystusie, który cierpiał za grzeszny świat, prawdziwie zmartwychwstał i żywy jest pośród nas. Warto w tym miejscu przypomnieć słowa Świętego Jana Pawła II wypowiedziane w 2002 roku w Łagiewnikach: „Trzeba przekazywać światu ogień miłosierdzia. W miłosierdziu Boga świat znajdzie pokój, a człowiek szczęście! To zadanie powierzam wam, drodzy bracia i siostry, Kościołowi w Krakowie i w Polsce oraz wszystkim czcicielom Bożego miłosierdzia, którzy tutaj przybywać będą z Polski i z całego świata. Bądźcie świadkami miłosierdzia!”. Jako uczniowie Chrystusa uobecniającego miłosierdzie Boże, głośmy je światu i okazujmy je wszystkim braciom i siostrom

Miłość ostatecznie zwycięża śmierć, zatem przyobleczmy nasze życie w zwycięską miłość Ojca i jej doświadczajmy. Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca. Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca. Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie: aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca. Ogarnięci miłością Bożą i nadzieją, dzielmy się tymi darami z naszymi braćmi. Potrzeba bowiem tej miłości i nadziei w każdym wymiarze naszego życia, zwłaszcza społecznym i narodowym.

Sakrament Pokuty i Pojednania w naszej parafii sprawowany będzie: PONIEDZIAŁEK – WTOREK - ŚRODA - 6:30-10:00,  16:00-19:00

CZWARTEK I PIĄTEK – 7:00-10:00;  15:00-18:00;  20:00- 22:00; 

SOBOTA - 7:00-11:30. 

Dzisiejsza Niedziela Palmowa wprowadza nas w tajemnicę Wielkiego Tygodnia. Tak jak Pan Jezus wszedł do Jerozolimy, tak przychodzi dziś do każdego z nas. Oby nie okazało się jednak, że stoimy w tłumie, który woła: „Hosanna”, a za chwilę będzie wołał: „Na krzyż z Nim!”. Podczas wszystkich Mszy Świętych ma miejsce obrzęd błogosławienia palm.

Od dzisiejszej – piątej niedzieli Wielkiego Postu – zmienia się charakter tego liturgicznego okresu. Cały czas towarzyszyło nam wezwanie Kościoła do nawrócenia i pokuty, skorzystania z łaski przebaczenia, którą miłosierny Bóg pragnie nas obdarzyć. Teraz Wielki Post nabiera charakteru pasyjnego. Od dziś do końca obrzędów Wielkiego Piątku w kościele zasłaniamy wszystkie krzyże. Skupimy się na rozważaniu męki Pańskiej.

Dzisiejsza – już czwarta niedziela Wielkiego Postu – różni się nieco od pozostałych. W tradycji Kościoła nazywamy ją niedzielą Laetare, czyli niedzielą radości. Widzimy to nawet w zmianie postnego fioletu na różowy kolor szat liturgicznych. W połowie Wielkiego Postu Kościół wzywa wiernych do radości, aby wszyscy podejmujący trud przemiany serca wytrwali w tym niełatwym codziennym wysiłku.

Rekolekcje poprowadzi 

to paulin z ponad 40-letnim stażem, znany z szerzenia kultu Eucharystii i uzdrawiającej mocy Mszy Świętej. Prowadzi rekolekcje, zwłaszcza na Jasnej Górze, oraz kieruje wydawnictwem „Paulinianum”. Jest założycielem inicjatywy „WEJDŹMY NA SZCZYT” . 

Dobiegamy już połowy tegorocznego czasu pokuty i nawrócenia – dzisiaj trzecia niedziela Wielkiego Postu! Baczniej przyjrzyjmy się więc w tym świętym czasie, jakie owoce wiary wydajemy w codzienności. Czy w ogóle nasza wiara przynosi jakiekolwiek owoce? Jeśli nie, to jest to dobry czas, aby się zmienić, aby powrócić do początku naszej wiary – do chrztu świętego i przypomnieć sobie, że woda chrztu obmyła nas z grzechu pierworodnego, uczyniła nas dziećmi Bożymi i włączyła do wspólnoty Kościoła. Ale te przywileje pociągają też za sobą obowiązek dbania o zaszczepioną w naszych sercach wiarę, rozwijania jej i pogłębiania oraz dzielenia się nią z innymi. Obecnie trwający rok duszpasterski ciągle nam przypomina, że jesteśmy uczniami Chrystusa i Jego misjonarzami we współczesnym świecie.

W naszym kościele w każdą środę o godz. 9:30 i  piątek o godz. 9:30, 16:30, 17:30, 19:00  razem z Chrystusem i Jego Bolejącą Matką przemierzamy Drogę krzyżową, a w niedziele o godz. 17:15 rozpamiętujemy mękę Pana Jezusa podczas Gorzkich żali. Wszystkich zachęcam do licznego udziału w tych nabożeństwach.

Dzisiaj przeżywamy pierwszą niedzielę Wielkiego Postu. Kończą się trwające od Środy Popielcowej Kwartalne dni modlitw o ducha pokuty. Warto przytoczyć przy tej okazji słowa Świętego Jana Pawła II: „Rozpoczynający się okres Wielkiego Postu jest okazją do bardziej intensywnej modlitwy i wielkodusznej pokuty dla ubłagania Boga o łaskę nawrócenia serc i dar pokoju w sprawiedliwości dla wszystkich ludzi”. Starajmy się, aby owoce duchowe, jakie w tym czasie otrzymamy, promieniowały wokół nas, a trud stawania się lepszymi ofiarujmy także za innych, zwłaszcza za tych, którzy obrażają Pana Boga i za to nie przepraszają, oraz za pokój na świecie.

Msze św w Środe Popielcową z posypaniem głów popiołem. 6;30; 7:00; 9:00; 16:00; 17:00; 18:00 i 19:30. Po mszy sw. o godz. 9:00 nabożeństwo Drogi Krzyżowej. 

Każda niedziela jest wyjątkową okazją do dojrzewania naszej wiary, do pogłębiania i zacieśniania naszej osobistej relacji z Panem Bogiem. Jakże jest ważne, aby w tym procesie brała udział każda nasza rodzina i cała wspólnota parafialna. Pozwólmy Panu Jezusowi przemieniać nasze życie. Powierzajmy Mu trudy minionego tygodnia i nadzieje nadchodzących dni. Niech On działa w naszych sercach, wówczas codzienność wypełni się dobrem.

Dziś na Eucharystii gromadzi nas Chrystus w piątą niedzielę w ciągu roku liturgicznego. Pamiętajmy, że nikt z nas ani cała nasza wspólnota parafialna nie jest w stanie pogłębić swojej więzi z Panem Bogiem bez Eucharystii. Dopiero karmiąc się prawdziwą Miłością, każdy chrześcijanin uczy się ofiarnego życia. Częściej i uważniej wczytujmy się w objawienie Boże zawarte w Piśmie Świętym. Jednocześnie wsłuchujmy się w to, co mówi Kościół, którego zadaniem jest ciągłe przybliżanie nas do zbawienia.

Dziś czwarta niedziela zwykła w roku liturgicznym. A w najbliższy poniedziałek, 2 lutego, przypada święto Ofiarowania Pańskiego, popularnie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Będziemy wspominać dzień, kiedy Maryja i Józef przynieśli małego Jezusa do świątyni, aby ofiarować Go Panu. Starzec Symeon nazwał Jezusa „Światłem na oświecenie pogan i ludu Izraela”. Msze Święte z błogosławieństwem święć w naszym kościele o godz. 6:30, 7:00; 9:00 i 18:00.

Dzisiejsza niedziela w całym Kościele powszechnym – jako trzecia niedziela w ciągu roku – z ustanowienia papieża Franciszka jest obchodzona jako Niedzielą Słowa Bożego. Pierwszą taką Niedzielę przeżywaliśmy w 2020 roku. Papież chciał, aby ta Niedziela była w szczególny sposób poświęcona rozważaniu słowa Bożego zawartego w Piśmie Świętym, abyśmy głębiej zastanowili się nad jego sensem i zachęcali do tego innych. Wszak w tekstach natchnionych zawarta jest mądrość Boża, którą mamy odkrywać, poznawać i według niej żyć na co dzień.

W Kościele trwa Tydzień Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan. Pan Jezus domaga się wzajemnej miłości: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem”. Niech ta miłość stanie się naszym znakiem rozpoznawczym w świecie.

Wspomnienie wydarzenia nad Jordanem, gdzie Pan Jezus przyjął chrzest, a także gdzie Bóg potwierdził, że jest On Jego Synem, kończy okres Narodzenia Pańskiego. Od jutra w liturgii rozpoczyna się tak zwany okres zwykły – w ciągu roku. Jednak w naszej tradycji przedłużamy śpiewanie kolęd do 2 lutego, czyli do święta Ofiarowania Pańskiego, zwanego u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, które bezpośrednio wiąże się z Bożym Narodzeniem. Zapamiętajmy dziś słowa Boga Ojca o Jezusie: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”.

W najbliższy wtorek, 6 stycznia, przypada uroczystość Objawienia Pańskiego, w naszej tradycji zwana świętem Trzech Króli, która przypomina, że Syn Boży przyszedł do ludzi wszystkich narodów, ras i języków. Tego dnia w kościele pobłogosławimy kadzidło i kredę, którą – zgodnie z dawnym polskim zwyczajem – na drzwiach naszych domów kreślimy pierwsze litery imion Mędrców ze Wschodu: Kacpra, Melchiora i Baltazara (C + M + B), dodając cyfry roku Pańskiego (2026). Ten zapis tłumaczymy też jako prośbę, aby Chrystus pobłogosławił nasz dom: „Christus mansionem benedicat”. Takie oznakowanie drzwi naszych domów stanowi świadectwo wiary wobec naszych braci i sióstr.

Dzisiejsza, ostatnia niedziela 2025 roku, jest świętem Świętej Rodziny Nazaretańskiej: Jezusa, Maryi i Józefa. Wpatrując się w Świętą Rodzinę, łatwiej zrozumiemy nasze powołanie do życia w rodzinie. Ona jest wzorem dla naszych rodzin. Pamiętajmy, że zadaniem każdego chrześcijanina jest przede wszystkim troska o własne zbawienie. Dla wszystkich powołanych do życia małżeńskiego i rodzinnego ta troska wyraża się przez dobre i przykładne, godne życie w rodzinie i poprzez rodzinę. Prośmy Pana Boga, aby w tych niełatwych czasach i mimo zagrożeń nasze rodziny stawały się prawdziwym domowym Kościołem. Pamiętajmy, że kochające się i przykładnie żyjące polskie rodziny mają być solą dla ziemi. Zawierając autentyczną przyjaźń ze Świętą Rodziną, uczmy się sztuki budowania więzi w oparciu o prawdziwą miłość.

W naszej parafii odwiedziny duszpasterskie – kolęda rozpoczniemy od 2 stycznia 2026 r. Pamiętajmy, że chrześcijanin przyjmujący kapłana daje świadectwo swojej przynależności do Kościoła. Przeżywajmy odwiedziny kolędowe w duchu bożonarodzeniowej radości, w duchu modlitwy i serdecznej rozmowy z duszpasterzem. Program kolędy jest wywieszony w gablocie parafialnej. Od poniedziałku do piątku kolęde rozpoczynamy o godz. 15:30 a w sobotę i niedzielę o godz. 14:00.

Dziś czwarta niedziela Adwentu, a w najbliższych dniach będziemy przeżywali uroczystość Narodzenia Pańskiego. W najbliższą środę przypada Wigilia i po niej kolejne świąteczne dni. Czy do ich przeżywania jesteśmy dobrze, po chrześcijańsku przygotowani? Narodzenie Dzieciątka Jezus powinniśmy świętować radośnie i z czystym sercem. Niech to będzie przeżycie religijne. Pamiętajmy, że to Bóg wkracza w naszą historię i nadaje naszemu życiu wymiar Boży. Pamiętajmy, że Słowo, które stało się Ciałem, jest ciągle pośród nas, zamieszkało między nami i nieustannie uzdalnia nas do niesienia Dobrej Nowiny innym.

W tym tygodniu, od środy, 17 grudnia, rozpoczniemy okres bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego. Zastanówmy się, jak przeżywamy ten święty czas? Może to właściwy moment na korektę naszego postępowania, na pojednanie się z Panem Bogiem i bliźnimi przez szczerą spowiedź. Kościół przychodzi nam z pomocą jako szafarz Bożego miłosierdzia oraz przez piękno i bogactwo adwentowej liturgii. Wykorzystajmy ten czas na szczególne pogłębienie więzi z domownikami oraz z naszym Kościołem parafialnym, w którym uczymy się przyjaźni z Panem Bogiem, aby dalej w niej wzrastać, dojrzewać i dzielić się nią z innymi.

.Dziś druga niedziela Adwentu. Trwamy w radosnym czasie oczekiwania na spotkanie z Panem. Dzisiejsza niedziela jest jednocześnie szczególnym – już dwudziestym szóstym z kolei – Dniem Modlitwy i Pomocy Materialnej Kościołowi na Wschodzie. Do puszek przed kościołem składamy ofiary na pomoc Kościołowi w byłych krajach Związku Sowieckiego. Zważywszy na warunki wojny i biedy, w jakich żyją tam katolicy, polecam ten ważny cel ofiarności Parafian.

Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy kolejny Adwent, czas radosnego oczekiwania i przygotowania na przyjście Chrystusa. W pierwszej części (do 16 grudnia) będziemy pochylać się nad tajemnicą powtórnego przyjścia Pana na końcu czasów. Druga część (od 17 do 24 grudnia) będzie stanowić bezpośrednie przygotowanie do celebrowania pamiątki pierwszego przyjścia Chrystusa na ziemię – na uroczystość Narodzenia Pańskiego. Wykorzystajmy dobrze ten czas na słuchanie słowa Bożego oraz wchodzenie w tajemnicę bliskości Boga, który przychodzi jako Emmanuel – Bóg z nami.

 Dzisiaj przypada uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Do kalendarza liturgicznego została wprowadzona przez papieża Piusa XI w 1925 roku, na zakończenie przypadającego wówczas Roku Jubileuszowego. W odnowionej liturgii Kościół obchodzi tę uroczystość w ostatnią niedzielę roku kościelnego dla podkreślenia, że wszystko ma swój początek i będzie miało swoje ukoronowanie w Chrystusie.

Jezus nie obiecuje, że świat się nie zachwieje. Obiecuje coś większego – że On będzie z nami w każdej chwili tego czasu. Świątynia może runąć. Plany mogą się zawalić. Zewnętrzne znaki bezpieczeństwa mogą przestać istnieć. Ale w czasie, który się domyka, czasie kairos, otwiera się coś innego: przestrzeń, w której człowiek odnajduje swoje życie w Bogu.

W dzisiejszą niedzielę przypada święto Rocznicy Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej. To święto przypomina, że jesteśmy cząstką jednego Kościoła powszechnego. Bazylika Laterańska jest katedrą biskupa Rzymu, czyli papieża, i matką wszystkich kościołów świata. Przez tysiąc lat koncentrowało się przy niej życie Kościoła. Nawet kiedy wybudowano bazylikę nad grobem Świętego Piotra Apostoła na Watykanie, Bazylika Laterańska zachowała status katedry biskupa Rzymu. Do dziś nad wejściem do Bazyliki Laterańskiej znajduje się łaciński napis: „Matka i Głowa wszystkich kościołów Miasta i Świata”.

W dzisiejszą sobotę Kościół wychwala Pana Boga za wszystkich świętych, oficjalnie kanonizowanych, i tych, którzy w cichości wiedli święte życie. To ci, którzy już opłukali swoje szaty we Krwi Baranka, którzy życiem zaświadczyli, że człowiek jest w stanie czynić i pomnażać dobro. Dzisiejsza uroczystość uświadamia nam też, że świętość jest dla wszystkich, dla każdego z nas. To od nas samych zależy, czy do tej świętości dążymy, czy jej pragniemy